Ik word wel eens docent genoemd.

Maar als ik schrijf, maakt mij dat een schrijver?
En ik denk veel, maar maakt mij dat een denker of zelfs een filosoof?
Ik maai het gras, maakt mij dat een grasmaaier?

OK, die was flauw.

Maar het voelt voor mezelf een beperking als ik mezelf docent noem.
Of bijvoorbeeld Linux engineer wat ik ook kan.

Moet ik dan kiezen wat ik het meest ben?
Is het niet fijner om over mezelf te denken als iemand die veel kan en doet?

Zelfs als docent doe ik veel meer dan alleen lessen geven.
Misschien ben ik een docent, maar alleen wanneer ik voor de klas sta?

Het is heel makkelijk om labels op mensen te plakken.
En ik doe het zelf ook vaak genoeg.
Maar volgens mij zijn ze vooral handig om af te kaderen wat je van een persoon verwacht.
Ze beperken het beeld dat je van hen hebt gevormd.

Komende tijd neem ik met voor wat minder labels op mensen te plakken.
Het klinkt ook veel positiever om het te hebben over wat iemand kan en waartoe iemand in staat is.

Mensen zijn niet dom als ze iets doms doen.
Mensen zijn niet verkeerd als ze iets verkeerd hebben gedaan.

En ik ben geen docent, ik doe docent.
Of nou ja, ik doceer.
Maar doceren is slechts één van de dingen die ik doe.